วันนี้เสนอตอน..คนเจ็บกับคนเหงา ตอนจบ

posted on 08 Jul 2005 17:14 by lemongirl in storylove

ก๊อกๆๆ ปรายๆ ๆ ตื่นได้แล้วลูก ไปทำบุญที่วัดกับแม่ไหม

กี่โมงแล้วคะแม่ ปรายปวดหัวจัง ไม่ไปได้มะคะ ขอนอนอีกแปบนะคะ

ตามใจนะลูก เมื่อคืนนอนดึกอีกแล้วสิเรานะ ดูแลตัวเองหน่อยนะ

ได้รู้ว่าการรักเธอ คือแบบเรียน เหมืนดั่งต้องจุดเทียนกลางสายฝน ต่อให้ทำเท่าไรให้อดทน แล้วก้อไม่เป็นผลเพราะมันเป็นไปไม่ได้ ปรายนอนมองโทรศัพท์ดังขึ้นอยู่แล้วคิดว่าเธอควรจะรับดีหรือไม่

ฮัลโหล ปรายๆ เป็นยังไงมัง พี่เป็นห่วงปรายนะ แล้วตอนนี้ปรายอยู่ที่ไหนแล้ว ให้พี่ไปหาได้ไหม

พี่เต้ ทำไมต้องโกหกปรายด้วยคะ

ปรายพูดด้วยน้ำเสียงสั้นเมื่อนึกถึงคำพูดของเอ๋ที่บอกเธอเมื่อวาน

พี่โกหก ปรายเรื่องอาราย ปรายมีอะไร บอกพี่สิปรายชอบคิดเอาเองคนเดียว

ปรายรู้เรื่องพี่กับพี่เอ๋หมดแล้วนะคะ รวมทั้งเรื่องที่พี่บอกว่าจะแก้แค้นปรายเมื่อวานนี้พี่เอ๋โทรมาหาปราย แล้วเค้าก้อถามปรายเกี่ยวกับพี่ ปรายบอกเค้าไปหมดแล้วนะคะ

ปรายใจเย็น ฟังพี่ก่อน เอ๋ทรมาแล้วปรายก็เชื่อเค้าหรอ เค้าจะทำให้เราต้องเลิกกันนะ ปราย

ทุกเรื่องที่ผ่านมาพี่โกหกปราย ไหนพี่บอกว่าไม่มีอะไรกับเค้า แต่เค้าบอกปรายว่า ทุกครั้งที่เค้ากลับมาก้อมีอะไรกันทุกครั้ง พี่บอกว่าปรายเป็นคนโทรไปหาพี่ทุกครั้งพี่ไม่เคยโทรหาปรายเลย พี่รำคาญและที่กลับมาคบกับปรายเพราะพี่อยากจะแก้แค้น ใช่ไหมคะ

ปรายไม่เชื่อใจพี่เลยใช่ไหม แต่ปรายเชื่อเค้าหรอ วันนี้เอ๋บอกพี่ว่า เย็นนี้กลับมาจะคุยกันก้อคงเป็นเรื่องนี้ แล้วเค้าคุยอะไรกับปรายอีกและปรายบอกอะไรกับเค้าอีกมัง

ปรายเล่าเรื่องของเราให้เค้าฟังทุกอย่าง รวมทั้งคำมั่นสัญญาที่พี่ให้ไว้กับปราย และความหวังต่างๆที่พี่บอกปรายเอาไว้ว่าเราต้องอยู่ด้วยกันส่วนเรื่องของพี่ที่หลอกเค้าพี่ก้อไปแก้ตัวกับเค้าเองล่ะกาน แต่ปรายขอร้องนะอย่าเอาปรายเข้าไปเกี่ยวได้ไหม แค่นี้ปรายก้อเจ็บมากพอแล้ว

พี่รักปรายนะ พี่ยังยืนยันคำพูดเดิม แต่มันเร็วไปจริงๆ กับสิ่งที่ปรายทำ เอ๋เค้าไม่ผิด ตอนแรกพี่กะจะให้เรื่องการเลิกกันระหว่างพี่กับเอ๋เพียงเราไปกันไม่ได้ แต่ตอนนี้เอ๋เค้ารู้แล้วว่าพี่มีปราย เรื่องมันคงจะยากขึ้น

แล้วพี่จะให้ปรายทำไงคะ ในเมื่อเค้ามาบอกว่าเค้ารู้เรื่องทุกอย่างของเรา และพี่เองก้อบอกว่าไม่ได้สนใจปราย คิดเพียงแค่อยากจะแก้แค้น พี่ทำกับปรายแบบนี้ได้ยังไงคะ นี่หรอที่พี่บอกว่ารักปรายเท่าชีวิต

หลังจากวางโทรศัพท์ ตอนนี้ปรายอยากจะคิดว่าทุกเรื่องที่ผ่านมาระหว่างเธอและเต้เป็นเพียงแค่ฝันร้ายของเธอ ปรายอยากจะลืมทุกสิ่งทุกอย่าง ทุกคำพูดแต่แล้วก้อเหมือนใจจะขาด ปรายได้แต่ร้องไห้ออกมา เธอไม่สามารถที่จะกลั่นความรู้สึกเจ็บปวดนี้ได้อีกต่อไป

คืนนี้ปรายพยายามข่มตาเพื่อให้เธอได้นอนหลับ แต่ก้อไม่สามารถข่มตานอนได้ ภาพและทุกคำพูดของเต้ดังก้องอยู่ในหู รวมทั้งสิ่งที่เอ๋พูดกับเธอก้อดังสลับกันไป ปรายได้แต่ร้องไห้ ร้องไห้ ร้องไห้ จนเธอต้องมาสะดุ้งกับเสียงโทรศัพท์อีกครั้ง

ปราย พี่เองนะ พี่คุยกับเอ๋แล้วเรื่องของเรา เอ๋ร้องไห้ถามพี่ว่าเค้าผิดอะไร

เค้าไม่ผิด แต่ปรายผิดใช่ไหมคะ ปรายเป็นคนเข้ามาวุ่นวายในชีวิตพี่สองคนเอง

ปราย ปรายก้อไม่ผิด เอ๋เค้ารับได้ ถ้าพี่จะกลับไปเริ่มต้นใหม่กับเค้า ปรายล่ะรับพี่ได้หรอ พี่โกหกปรายตั้งเยอะ ถ้าปรายยกโทษให้พี่พี่ก้อจะมาอยู่กับปราย

ทำไมไม่คะ ถ้าปรายรับพี่ไม่ได้พี่ก้อจะอยู่กับพี่เอ๋เหมือนเดิมหรือคะ ทำไมพี่ต้องอยู่กับพี่เอ๋ ถ้าไม่มีพี่เอ๋ก้อต้องมีปราย ถ้าไม่มีปรายก้อต้องมีพี่เอ๋หรอคะ

พี่เสียใจพี่ไม่อยากให้เรื่องราวมันเป็นแบบนี้เลย พี่ยังยืนยันความคิดเดียวของพี่อยู่นะ แล้วพี่ก้อจะทำให้ได้

แค่นี้หรอคะที่อยากจะบอกปราย ระยะเวลาแค่ 4 ปีพี่ยังทิ้งเค้าไม่ได้เพราะเค้าไม่ผิดแล้วยิ่งนานวันไปความผูกพันมันก้อยิ่งมากขึ้น เอาเถอะคะ ไม่เป็นไรพี่อยู่กับเมียพี่ไปเถอะคะ ปรายไม่เป็นไร ปรายอยู่ได้ ไม่ต้องเป็นห่วงปราย ทุกอย่างเพราะปราย ปรายทำตัวปรายเองเหมือนที่พี่บอก

แล้วถ้าทั้งหมดคือการแก้แค้นของพี่ ก้อไม่เป็นไร ปรายไม่โกธร จริงๆนะคะ ถ้าปรายเคยมีหนี้กรรมที่ต้องชดใช้พี่ ครั้งนี้ปรายของชดใช้ให้พี่ ถือว่าชาตินี้เราไม่มีอะไรติดค้างกันอีก ปรายอโหสิกรรมให้

ปราย พี่ขออะไรปรายอย่างได้ไหม อย่าเปลี่ยนเบอร์โทรศัพท์นะ พี่ขอได้รู้เรื่องราวของปรายบ้าง พี่รักปรายนะ พี่สัญญาไม่นานเกินรอ พี่จะไอยู่กับปราย

พี่เต้คะ ขอให้เราจากกันด้วยดีนะคะ ปรายยังอยากเก็บความทรงจำที่ดีของพี่เอาไว้มากกว่า จะไม่มีความทรงจำดีๆ เก็บเอาไว้เลย ลาก่อนคะ ดูแลตัวเองด้วยนะคะ พี่ลองทำใจเพื่อที่จะยอมรับและรักเค้า สักวันพี่ก้อจะรักเค้า ปรายก้อแค่คนในอดีตที่พี่เคยคิดว่ารักมาก แต่ตอนนี้มันไม่ใช่อีกแล้วคะ ลาก่อนนะคะ

หลังจากนั้นปรายก้อไม่ยอมรับโทรศัพท์ของเต้อีกเลยถึงแม้ว่าเค้าจะพยายามโทรติดต่อหรือ sms ส่งให้เธอมากมายหลายข้อความเพียงใด.......